چشمانت را که بستی

اولین رنگی که دیدی، انتخاب تو باشد!

اینجا   رنگ ها تنها نشان با هم بودنمان است

نوشتن، بوی گناه می دهد و

از خود گفتن، رنگ ریا

این روزها     دوربین ها همه فیلتر دارند

                 تلفن ها همه، شنود

دنیا را به همان رنگ خواهی دید که دوربین ها می گویند

و صدایت

پیوسته هجی می شود تا غلط املایی نداشته باشی

دهانت را بو می کنند

سبز یا قرمز؟

آبی یا زرد؟

اینجا     فقط خمیردندان تهمت و

           نخ دندان ریا جواب می دهد

با این همه

به حال من و تو چه فرق می کند

وقتی دندان اندیشه مان را کرم خورده و

یک دست دندان عاریتی جواب نان فتیرشده مان را می دهد؟!!

*****************

اما من هم معتقدم که " ادب مرد به ز دولت  اوست!"

هر چند دوست نداشتم فضای ناژوان رو سیاسی کنم اما اگه حال و هوای شعر دور از حال و هوای دور و برمون باشه، دیگه فکر کردن به چه دردی می خوره؟